Vilnius, het gezapige leven

Een goede morgen,

Bij deze een berichtje over het gezapige leven in Vilnius dat wij hier aan het voeren zijn. Maandag of dinsdag bestijgen we normaalgezien onze aluminium rossen opnieuw, maar tot dan is het leven gezapig in Vlilnius. Het is een beetje zoals thuis, zij het dan dat we niet hoeven te werken (maar in plaats wel rondhossen in de binnenstad, een gratis gegidste tour volgen, het KGB museum bekijken, middagdutjes doen; la vie...).

Pas nadat we bij Raf en Lina toekwamen begonnen de feestelijkheden al, met een weekendje heidens festival. Hier liepen allerlei heidense figuren rond, waarvan "wolfman" de kroon spande. Wolfman was een eerder kleine kerel met baard, lang haar, traditionele kledij (lees leren laarzen, een linnen broek en een linnen hemd) maar vooral met een wolf over zijn schouders (zonder inhoud weliswaar, enkel het vel met pootjes en kop). Hij was zanger van een groepje, liep geregeld met een bijl rond om hout te hakken (gelukkig deed ie dat in het kader van een traditioneel standje) en danste vooral wild op de heidense tonen van zijn (wolfloze) collegas. U hoort het al, het festival was de moeite. Niet enkel voor de figuren die er rondliepen, maar ook de locatie was geweldig (de fotos proberen we er vanmiddag bij te posten). Het was gelegen op een eilandje, dus omringd door water, en met massas bomen, gras en riet langs de kant. Ze hadden zowaar zelfs een mobiele sauna, met het meer als afkoelingsplek, heerlijk! De muziek was erg gevarieerd, van metal tot folk tot experimentele dingest (een combinatie van klanken, begeleid door geprojecteerde vreemde figuren) dus bij wijlen echt wel in orde. We hadden zowaar zelfs de kans een van de DJs persoonlijk te leren kennen, t is te zeggen, een van de kerels die bij ons op de bus zaten speelde plaatjes s avonds (uiterst dansbaar, jammer dat het zo laat was, waardoor we redelijk snel slapen zijn gegaan). Aardig was ie ook nog, hij had een gratis plaats over (met dat hij zowel als DJ als voor zijn werk gratis binnenmocht) en wou die met een van ons delen. Mooie meevaller heet dat!

Aan alle mooie liedjes komt een eind, dus ook aan die op het festival (al was de muziek van de laatste groep niet iets wat ik persoonlijk onder "mooie liedjes" zou catalogiseren), waardoor we ons al snel terug te huize Raf en Lina bevonden. Aangezien Xavier, die eveneens te gast is hier, enkele dagen naar Warshou vertrok hebben wij voor 3 dagen een appartemnetje gehuurd in de binnenstad; kwestie van onze gastheren ook wat rust ende privacy te gunnen. Best wel een feestelijke optie overigens, voor de citytrippers onder u, voor 30 euro per dag heb je een mini-koninkrijkje alwaar ge naar hartelust kunt koken, douchen, internetten, lawaai maken 's nachts... . Helaas komt binnen 2 uur ook aan dat mooie liedje een eind, om opgevolgd te worden door nog enkele uiterst gezellige dagen terug bij Raf en Lina thuis, afwisseling moet er zijn!

Melanie

Malbork - Kalingrad - Klaipeda

Hoewel het nog niet te zien is op ons routekaartje (dat moet gans vernieuwd worden, een heel gedoe), zitten we reeds in Vilnius! Onze fietsen staan bij Lina´s mama in Gargzdai en wij zijn met de bus naar Vilnius getrokken. We logeren bij Raf (een vriend van mij) en Lina, zijn vrouw en hun eenjarig dochtertje Ausrine. Xavier is toevallig op hetzelfde moment uit Belgie toegekomen en zit hier ook. Dit weekend trekken we naar een of ander postfolkfestival tegen de Letse grens, een reis in een reis in een reis als het ware. Voor we vertrekken wou ik nog even verslag geven van de laatste week, voor het te veel wordt om in een keer te schrijven. Hoewel, dat is het eigenlijk nu al een beetje, maar ik houd het desalniettemin kort.

We hadden u achtergelaten in Gdansk, alwaar we aan het citytrippen waren. We hebben aldaar nog een museumpje gedaan over de tijden van het communisme en het verzet, heel aanschouwelijk voorgesteld, bijna zo boeiend als een aflevering van "In Europa". We zijn daarna teruggegekeerd naar onze fietsen en tent in Malbork om aldaar het grootste en meest toeristische kasteel van Polen te bezoeken (zie foto´s), en ik moet zeggen dat het de moeite was, bijna zo goed als die aflevering van Mercator in Gdansk. Behemoth is er trouwens ook geweest en hun foto´s hangen bij de lijst van "belangrijke gasten van het kasteel". Nog twee nachtjes Poolse gastvrijheid gedaan, waarbij we een keer niet in onze tent mochten slapen, maar een heuse kamer kregen toegewezen. Uiteraard was er ook een koninklijk ontbijt inbegrepen.

Na wat complicaties aan de grens (gekkerds toch, die Russen), zijn we uiteindelijk toch vlot Kalingrad binnengeraakt. De chauffeurs zijn er even geschift als in Polen, maar er zijn minder wegen, wat het fietsen er geen pretje maakt. Na een nachtje in de hoofdstad, een stervende hond op de rijbaan (die we nog even in zijn heengaan begeleid hebben), nog geschifter verkeer en een auto vol gerookte vis (ik eet veel te veel vis tegenwoordig, dat heb je met een niet-vegetarische reisgenote) bereikten we de landtong die ons naar Litouwen voerde. In het Litouwse deel was ik al twee keer geweest, maar in het Russische nog nooit. Terecht, zo blijkt nu, het Litouwse is voorzien van fietspaden en tal van spectaculaire bezienswaardigheden, zoals de hoogste duinen van Europa en de heksenheuvel bijvoorbeeld (zie foto´s). Het kraantjeswater op de landtong bleek niet te deugen, of het moet iets anders geweest zijn, maar ik ben een nacht niet goed geweest. Sindsdien koken we ons water, hoewel er ook mensen zijn die zeggen dat dat niet nodig is. De laatste dag fietsen was er een met een nog zieke en vooral erg lege maag. En toen waren we in Klaipeda, en vervolgens bij Lina´s mama in Gargzdai waar we feestelijk onthaald werden. En hierbij ga ik het laten voorlopig. Tot de volgende, na het weekend ofzo, dan gaan we verder waar we gebleven waren.